Why am I always running so fast? Is there something that I don't want to see?


It’s not only me, everybody is running as fast as he can, from himself. And the problem is, wherever you will go, you will be yourself. The fear is of knowing oneself.


‘Why can’t love ever touch my heart like fear does?’ ‘Bluer than Midnight’, Dusk (1993)


There is no emotion that can more swiftly bring our powers of judgment out of balance than fear. The person who fears will normally attempt to escape or avoid what he believes is threatening him. He attempts to create the greatest possible distance from the feared object, to get outside the range of danger. But what if the feared object is himself?


“The fear of the self is the basic fear behind the fear of life and even the fear of death” OSHO


The fear could be that we may discover that we are a bad person after having cultivated an image of being a good person. Our fear is that we may realize that inside we are inauthentic and false. The fear is that the image of ourselves, the unknown.


That could be why people are afraid of loneliness; because you are afraid you may be overtaken by the beast in you. However we overlook the simple fact that it is only by understanding the beast inside of us, that we can tame it. And that shall unleash great power.


We are interested in knowing the existence, but we do not have the courage to have a direct and simple encounter with ourselves. The existence is very far away, the mind is right here.


“The worldly man runs away from himself, and the seeker runs within himself, to find the source of this life, this consciousness. And when he discovers the source, he has discovered not only his life source, he has discovered the life source of the universe, of the whole cosmos.” OSHO


I must not fear. Fear is the mind killer. Fear is the little death that brings total obliteration. I will face my fear. I will permit it to pass over me and through me. And when it has gone past I will turn the inner eye to see its path. Where the fear has gone there will be nothing. Only I will remain.

چرا همیشه در حال دویدنم؟ چیزی است که نمی خواهم ببینم؟


فقط من نیستم, هم دارند با حداکثر سرعت می دوند. از خودشان فرار می کنند. مشکل اینجاست که هرجا هم که می روی, هنوز هم خودت هستی، و ما از خود می ترسیم.


"چرا هیچوقت عشق مثل ترس قلبم را نمی لرزاند؟"

 Bluer than Midnight’, Dusk 1993

هیچ حسّی مثل حسّ ترس قدرت منطق را بهم نمیریزد. آنکه می ترسد فکر فرار است، فرار از منبع ترس و داشتن بیشترین فاصله از آن. ولی اگر منبع خودش باشد چه؟


"ترس از خود، بانی اصلی ترس از زندگی و مرگ است" اشو


شاید از این می ترسیم که در باطن بد باشیم، چرا که دوست داریم خوب بمانیم. یا از این که از درون دروغ باشیم چرا که راست بودن هدفمان است. در کل ترس ما از چیزیست که نمی فهمیم، تصویر مات خودمان.


شاید همین است که انسان از تنهایی می ترسد، ترس او از این است که حیوان درونش او را ببلعد، غافل از این که تنها راه اهلی کردن این حیوان فهمیدن آن است، و این فهم به انسان قدرت می دهد.


ما همیشه در جدال برای درک دنیاییم ولی برای لحظه ایی رویارویی با خودمان سست می شویم. دنیا خیلی دور است، ذهن همین جاست.


"جاهل از خودش فرار می کند، عاقل جویا است و معنا را در خود می جوید, و وقتی پیدایش می کند نه تنها خودش را می فهمد، بلکه راز هستی را نیز می یابد" اشو


نباید بترسم که ترس قاتل ذهن است. ترس مرگ آهسته ایست که ویرانم می کند. رو به ترس می کنم و می گذارم تا از من رد شود. و تا رد شد به درونم می نگرم تا جای پایش را ببینم. و وقتی محو شد, تنها چیزی که می ماند من هستم.

:شرح کن


Bod project, Eshgh. By Farbod Khoshtinat. Persian, Iranian Alt Rock Electronic Music.